و خداوند نگهدار کودکان است
و خداوند نگهدار کودکان است همیشه معتقد بوده ام که خدای بزرگ و متعال حافظ و نگهدار کودکان است اما این بار خودم به چشم یکی دیگر از مراقبت های خداوند رو دیدم. صبح روز سه شنبه 21 رمضان بعد از اینکه با غر لندهای پسری از خواب بیدار شدم برای شستن دست و صورت به دستشویی رفتم چند ثانیه ای نگذشته بود که صدای زمین خوردن چیزی و بعد از آن گریه های بلند آرمان آمد.
اینکه چطور از دستشویی خارج شدم و با دیدن پسرکم دمی روی زمین با دودست به سرم کوبیدم و با عجله او رو در آغوش گرفتم بماند.
اینکه چقدر گریه کردم و غصه خوردم بماند.
اینکه چقدر جای جای بندنش رو برای پیداکردن زخم و اثر شکستگی جستجو کردم بماند.
اینکه عذاب وجدان بی فکریم دامانم را گرفته بود و رهایم نمی کرد بماند.
اینکه چقدر صدقه دادم و قربان پسری رفتم و عذرخواهی کردم بماند.
بله پسر نازنین مادر با سرعتی که مادرش با به آن روز از او ندیده بود غلت زده و از روی تخت به روی سرامیک های کف اتاق افتاده بود. 
نتیجه این اتفاق کبودی های رو دو زانویش شد که امروز نمایان شده بوود. این اتفاق با توجه به شکل قرار گیری اثاثیه اتاق می توانست بسیار بدتر از این ها تمام شود اما لطف و محبت پرودگار مهربان شامل حال من و پسرکم شد.
خدایا شکرت شکرت شکرت شکرت
